ByCamp

Апошні пост з серыі публікацый пра ўжо мінулы ByCamp 2008, дзе будуць падведзены вынікі і разгледжаны як пазітыўныя, так і негатыўныя моманты мінулай падзеі.

Пачаць лепш за ўсё з зараджэння ідэі байкэмпа. Сталыя паездкі на баркэмпы ў розныя краіны накладвалі свой адбітак, і да моманту, калі з'явілася ідэя правесці баркэмп у сябе хаты, у Беларусі, на неконференціях у розных краінах пабывалі больш 50 нашых суайчыннікаў, два дзясятка з якіх загарэліся ідэяй арганізаваць што-небудзь падобнае.

Першы штуршок да правядзення ўласнага баркэмпа дала Лена, падыдучы да мяне, Ігару і Славе на канферэнцыі Байнэт 2.2. Пасля выступу аднаго з арганізатараў кіеўскага блогкэмпа, Аляксандра Демченко, мы ўжо былі гатовыя правесці баркэмп праз 3 тыдні, але, цвяроза ацаніўшы свае магчымасці, перанеслі яго на снежань.

Якія мэты мы ставілі?

У першую чаргу – прынесці фармат BarCamp у Беларусь. Вольная канферэнцыя, дзе кожны становіцца ўдзельнікам – гэта менавіта тое, чаго нам бракавала на ўсякіх «байнетах» і «дзелавых інтернетах», дзе было сумна, нудна і нецікава.

Другая мэта – сабраць у адным месцы блогераў, журналістаў, распрацоўнікаў, дызайнераў і іншых IT-шніков, даць ім магчымасць пазнаёміцца адзін з адным,пагутарыць у нефармальным становішчы, падзяліцца досведам. Уласна, у гэтым і ёсць уся соль фармату баркэмп – у нефармальных зносінах.

Трэцяе – даказаць , што неконференція ў Беларусі магчымая.

Чацвёртае – даць магчымасць выступіць не ветэранам інтэрнэту, а будучаму пакаленню, якое неўзабаве гэтых ветэранаў зменіць.

Памяшканне. Знайсці некалькі аўдыторый для правядзення неконференціі было, мабыць, самым цяжкім з усіх арганізацыйных момантаў. Дата байкэмпа нават пераносілася з-за складанасцяў з памяшканнем. Віной усяму гэтаму – бюракратыя. Дзяржаўныя арганізацыі проста так памяшканне даваць не жадалі, а недзяржаўныя – толькі за добры ганарар. Выйсце знайшлося ў твары А.А. Градюшко, які ўнёс неацэнны ўнёсак у арганізацыю баркэмпа, а менавіта – дапамог нам атрымаць 4 аўдыторыі ў памяшканні Інстытута Журналістыкі.

Інтэрнэт

Шматлікіякажуць, штоадсутнасцьінтэрнэту – гэтатолькіплюсдлябаркэмпа, анемінус. Улічваючы не моцна добрую сітуацыю з інтэрнэтам у нас у краіне (сталіца не лічыцца, але і тут таксама не ўсё гладка), частка баркэмперов, пачуўшы дармовы хуткасны анлім, маглі забыцца пра канферэнцыю і сесці дзе-небудзь у куце і паціху выпампоўваць гігабайты, забіўшы да таго ж увесь канал. Без інтэрнэту людзі пачалі зважаць адзін на аднаго ў афлайне, а не на свае анлайн кантакты. З іншага боку, прамы рэпартаж весці без інтэрнэту даволі цяжка, а яшчэ больш гэта накладна для кішэні.

У любым выпадку, дзякуй жадаецца сказаць дзвюм кампаніям – Атлант-Целікам і МТС. Першым – за тое, што яны да перадапошняга дня спрабавалі падужаць журфаковскую мініатс і ўсёткі правесці нам добры інтэрнэт. МТС – за тое, што выбавілі ў апошні момант двума пакетамі МТС-канэкт. Дзякуючы ім мы змаглі падаць інтэрнэт дакладчыкам.

Help-team. Без гэтых людзей байкэмпа не было б наогул. Арганізатарскі склад быў занадта малы, каб зладзіцца з усімі арганізацыйнымі момантамі на месцы. Надзея на тое, што ў хэлп-тім запішацца патрэбнае коллічество выпадковых людзей, чамусьці раставала на вачах. І тут на дапамогу зноў прыйшоў А.А.Градюшко, прапанаваўшы першакурснікам адмысловасці web-журналістыка паўдзельнічаць у арганізацыі. Выклікалася 13 добраахвотнікаў. Некаторыя з іх з самай раніцы і да зачынення не пакладвалі рук. На дошцы аб'яў па гэтым выпадку нават з'явіўся надпіс «Мы help-team, мы ёсць не жадаем!». Гэта пра тое, што хэлп-тім на абед не хадзіў, таму што працы і тады хапала. Варта адзначыць, што пасля абеду новым ахвотнікам запісацца ў хэлп-тім прыйшлося адмаўляць, бо ўсе «пасады» да таго часу ўжо былі размеркаваны.

Тэхніка. Па большай частцы, уся тэхніка прыналежала арганізацыйнай групе. Аднак усё адно варта вылучыць некалькі партнёраў і проста добрых людзей. МТС падала нам 2 праектара. Журфак – экраны ў аўдыторыях і адзін праектар. Міколка – яшчэ адзін праектар. Аляксандр Чакан з тут.бай – вялікі куллер для вады. Лена – маленькі куллер. Я – wi-fi абсталяванне, якое, нажаль, не спатрэбілася.

Усякі stuff.

Усякіяраздаткі, часопісы, календарікі – гэта, вядома, класна, аледзякаваць, упершуючаргу, вартатых, хтодапамагаўнамрабіцьусякаерознаезлагатыпам ByCamp. Значкі нам зрабіла кампанія Sdelaem.by, расцяжкі з надпісам ByCamp 2008 Minsk – справа рук кампаніі «Аксамітавы Свет«, суколкі ў нас з'явіліся дзякуючы Opera Software, але пра гэтага партнёра я скажу пару слоў ніжэй, а цяпер будзе антырэклама. Суколкі былі замоўлены ў кампаніі «Суколка.бай». Замовілі 26 мужчынскіх памеру XL, і гэтулькі ж жаночых памеру L. Рэспект, вядома, што суколкі былі зроблены ў рэкордныя 2 дня, але вось калі б яны яшчэ адпавядалі замове). Мы атрымалі 52 жаночых суколкі. Вядома, нічога страшнага, але ўсё адно не прыемна.

Інфармацыйныя партнёры. З усіх пералічаных у слупок на сайце інфопартнеров насамрэч нам дапамагалі толькі кампаніі Bigmir.net, Aplus радыё, Netradio, партал Кошт і сацыяльная сетка Face.by. Астатнія толькі падралі прэс-рэліз ды змесцавалі банар у сябе.

Адмысловыя партнёры. Дзякуй Ігару за прадстаўлены сервер, за сайт, за офігенную актыўнасць. Дзякуй усёй камандзе мультымедыя часопіса 34 за выяўленую актыўнасць, за плакаты, за бейджікі, за знятае відэа. Дзякуй кампаніі Альянс Груп за юрыдычную падтрымку. Дзякуй усім, каго не назваў, але памятаю.

Opera Software. Дзякуючы гэтым нарвежскім (і не толькі) дзецям у нас з'явілася ўсё, што зрабіла наша знаходжанне на ByCamp камфортнымі і цікавым. Гэта кава-чай-печыва, суколкі, усе друкаваныя матэрыялы – гэта таксама Opera. Насамрэч, без іх падтрымкі шматлікага на нашай неконференціі проста б не было, а спіс гэты проста велізарны, каб выкладваць яго сюды.

Опера, як сучасная і якая развіваецца кампанія, бачыць у фармаце BarCamp будучае, і гэта цешыць. Разлічваем на далейшае супрацоўніцтва.

На месцы. Усё было больш меней выразна і суладна. Хэлп-тім працаваў на цвёрдую дзясятку, затрымак і зрываў у раскладзе практычна не было (калі не лічыць адкрыцця), нічога не сперлі і не зламалі (сваё абсталяванне я ўжо аднавіў перапрашыўкай). Не працаваў інтэрнэт – ну і добра. У астатнім усё было, імхо, выдатна.

Афтепаті

Першая афтепаті была проста зрыў даху. Другая – з інтэлектуальным ухілам, якая схіляе да гутарак. Штосьці яшчэ пісаць недарэчна, у кожнага засталося сваё меркаванне.

Крытыка. Гэта першы баркэмп на маёй памяці, калі хтосьці з удзельнікаў пісаў крытычныя водгукі. Што ж, менталітэт у беларусаў такой. Засрать могуць, а самі зрабіць што-небудзь падобнае – не. Хоць частка крытыкі была адэкватнай, пра што цяпер пары слоў і скажу.

Маленькія перапынкі, мала часу для зносін. Нажаль, так. Такі фармат, і нічога тут не паробіш. Калі павялічыць перапынкі, тое выйдзе ў два разу менш прэзентацый. А ў нас такім чынам не ўсе ахвотнікі змаглі выступіць.

Выступаюць анічога не разумелыя ў сваёй тэме людзі. Гэта BarCamp. У тым і сутнасць, што выступіць можа кожны ахвотнік. А не падабаецца выступ – устаў і выйшаў, у чым праблема? Ёсць яшчэ 3 аўдыторыі, дзе, магчыма, адбываецца штосьці цікавейшае. Сярод баркэмперов ходзіць мем – «Не разбіраешся ў чымсьці? Выступі на баркэмпе з гэтай тэмай і будзеш разбірацца!». Яно так і ёсць, бо галоўнае ў баркэмпах не даклады, а зносіны. З вялікай верагоднасцю ў аўдыторыі апынецца чалавек, які добра разбіраецца ў дадзенай тэме і ўсё распавядзе.

Дзе зубры (бабры, зайцы, хто-заўгодна)? Гэта пра вядомых дакладчыкаў. А нафіга? Вось скажыце, навошта? Вам бракуе гэтых нудных дакладаў на іншых канферэнцыях? Гэта BarCamp. Ніхто нікога запрашаць не збіраецца. Калі дакладчык зацікаўлены ў аўдыторыі – ён прыйдзе і запішацца ў расклад. Калі ж няма – то і не трэба, без яго нядрэнна.

На гэтым адэкватная крытыка скончылася, і засноўвалася яна на неразуменні фармату, але гэта з часам прыйдзе. А ўсім астатнім говнокрітікам і неадекватам рэкамендую працягваць сядзець у сваім танку фарматаў 20го стагоддзі, хадзіць на байнеты і Ді, захоплена вохкаць пад чарговы выступ якога-небудзь евангеліста з Microsoft, і не прыходзіць на баркэмпы, каб не псаваць людзям настрой сваім кіслым выглядам.

Так, і зайздрасць гэта дрэнна. А зайздросціць, але ўсё адно піаріться на падзеі ўдвая дрэнна. Не заву імёнаў, большасць такім чынам ведае пра каго гаворка.

Вынікі: Мы зрабілі немагчымае магчымым. Фармат BarCamp прыйшоў у Беларусь і замацаваўся. Наступны год будзе больш насычаным, і, магу выказаць здагадку, што ў Беларусі пройдзе не адзін баркэмп. Дзякуй усім, хто быў з намі і верыў у нас. Гэта BarCamp!